Braaf, Brave, Blijf in een publieke ontwerppraktijk
Bij de start van een publieke ontwerppraktijk kun je het belang van wrijving en de benodigde dapperheid ter sprake brengen. In gesprek met je opdrachtgever en andere partners. En in je offerte. Braaf: Wat willen we volgen en welke relaties doen er toe? Dapper: Wat doet er echt toe, waar zullen we standvastig zijn? Blijf: Hoe voorkomen we dat frictie te snel onschadelijk wordt gemaakt? Wij noemen die paragraaf “Hoe dapper is deze opdracht?” Ga er niet vanuit dat jouw rol frictieloos in de machine past, en werk bij de start aan de verwachting van samenwerkingspartners: Misschien ben je hier juist voor wrijving. Als de stamper van een vijzel? Als een worm in de composthoop?
Tijdens je betrokkenheid bij een publieke ontwerppraktijk bestaat braafheid uit het verder bouwen aan relaties die je nodig hebt, en begrijpen wat omarmd wordt en waarom. Als het spannend wordt: kun je vertragen, je kwetsbaar opstellen en expliciet ruimte en tijd geven aan onderwerpen en relaties die frictie nodig hebben? Kun je elementen juist in wrijving brengen en voor enige tijd houden? Kun je zachte dwang uitoefenen om de frictie ook echt te laten bestaan? Als het te heet wordt een vorm van verkoeling zoeken, en niet te snel reageren.
Na je betrokkenheid bij een publieke ontwerppraktijk blijft de bende, want die heb je echt niet opgelost. Taaie maatschappelijke vragen worden nu eenmaal gekarakteriseerd door onoplosbare tegenstellingen. Wat kan er blijven, zodat er frictie kan zijn? Maak contact met hen die voor en na jou betrokken zijn. Geef niet alleen goed ontworpen perspectief en hoera-momenten door, maar juist ook de frictie. Denk in lange lijnen, en nodig anderen uit dat ook te doen. Wees een blijver. En bel ze nog eens terug.