Borging blijkt in de praktijk geen vanzelfsprekende uitkomst van ontwerppraktijken. Waar veel aandacht uitgaat naar het ontwikkelen en testen van interventies, blijft het bestendigen daarvan vaak ondergeschikt. Toch wordt juist daar duidelijk wat werkelijk van waarde is. Niet alles hoeft te blijven bestaan, maar wat je wilt borgen vraagt om bewuste keuzes en passende condities.
In dit essay verkennen we borgen als een meervoudige opgave. Op basis van ervaringen uit de ontwerppraktijken die PONT volgt, onderscheiden we zes strategieën die helpen om opbrengsten niet te laten verdampen. We laten zien dat borgen niet gelijk staat aan implementeren, maar raakt aan structuren, leervermogen, eigenaarschap, cultuur en legitimiteit.
Met dit essay bouwen we voort op eerdere PONT-publicaties over starten en samenwerken. Tegelijkertijd is het een stap in een bredere ambitie: het expliciet maken en deelbaar maken van ontwerpkennis: kennis over hoe publieke ontwerppraktijken worden ingericht en hoe hun opbrengsten kunnen worden bestendigd. Door die kennis te articuleren, dragen we bij aan een sterkere positie voor ontwerp in het publieke domein.