Publieke ontwerppraktijken: overheden en ontwerpers werken samen aan complexe opgaven
Op steeds meer plekken wordt een ontwerpende aanpak ingezet voor complexe maatschappelijke opgaven. Ontwerpers werken hierbij binnen of samen met overheden. Dit noemen we publieke ontwerppraktijken. Publieke ontwerppraktijken leveren al waardevolle resultaten op, maar kennen ook uitdagingen. Want ontwerpen is geen gangbare manier van werken voor de overheid en de politiek-bestuurlijke context is geen gangbare context voor ontwerpers. Er valt nog veel te leren over hoe we samen beter in positie kunnen komen ten aanzien van de complexe uitdagingen waar we voor staan.
Binnen het programma De Publieke Ontwerppraktijk (PONT) ontwikkelen we praktische kennis en hulpmiddelen om publieke ontwerppraktijken te laten slagen. Want of we het nu hebben over de toenemende polarisatie, de woningopgave, of de opleidingskloof – er is creativiteit, samenwerking en actie nodig.
Leren op vijf elementen
Het programma PONT ontwikkelt praktische kennis over publieke ontwerppraktijk op vijf elementen: 1. starten met een ontwerpende aanpak in een publieke context, 2. samenwerken tussen ontwerp- en overheidsprofessionals, 3. borgen van uitkomsten van publieke ontwerppraktijken, 4. duiden van waarde van ontwerpend werken aan maatschappelijke opgaven, 5. ruimte zien en vormgeven voor een ontwerpende aanpak bij de overheid. We leren over deze elementen binnen de verschillende onderdelen van het programma en door middel van periodieke ‘sensemaking’ waarbij we ervaringen vanuit de praktijk en kennis vanuit onderzoek met elkaar verbinden.
Praktische kennis in vijf PONT essays
PONT kiest er bewust voor om inzichten te delen in ‘essays’. Essay stamt af van het Franse werkwoord ‘essayer’, wat ‘proberen’ betekent. Deze vorm is passend omdat we iets proberen met deze essays: we proberen een vorm in de wereld te zetten die onaf is, die kennis bevat maar niet op de plank blijft liggen, die uitnodigt tot reflectie, dialoog en doorontwikkeling. Ons doel is om essays in lengte te beperken en de lezer handelingsperspectief te bieden, terwijl we tegelijkertijd de nuance en diepgang proberen te behouden.